Sinds donderdagmiddag heeft Jansen niet meer hoeven te spugen, hij at weer een beetje en liep lekker knorrent door het huis van mijn ouders. Hij kwam er gezellig bijliggen en het leek wel of hij zich beter ging voelen. 
Vrijdagochtend was hij hard aan het mauwen en op zoek naar Elmo, maar na een grote zoektocht gaf hij het op en kroop in een hoekje weg, waar hij zich lekker voelde. Na de lunch mocht hij met mij mee naar de dierenarts. 2 meiden van 13 jaar liepen een dagje mee bij de dierenarts en vonden Jansen erg interessant. Hij werd onderzocht en hij blijkt nu verhoging te hebben. Van de week had hij nog een verlaging, dus dat is iets wat in de gaten gehouden moet worden. Zijn tong en tandvlees zijn erg bleek, wat duidt dat er toch echt iets aan de hand is.
De tondeuse werd tevoorschijn gehaald en meneer werd eventjes "gratis" gekapt, daarna was het bloedprikken aan de beurt. De 2 meiden gingen uit het zicht staan, een naald, buisjes....nee dat hoefde ze niet te zien hahaha. De assistent werd erbij gehaald, zodat deze Jansen kon vasthouden, ik hield hem zittend en zijn voorpoten op de tafel, terwijl de dierenarts op zoek ging naar een geschikte ader voor het bloed af te tappen. Jansen gaf geen kik en liet het allemaal over zich heen komen, zo wilden ze nog wel meer huisdieren hebben die het zo gemakkelijk toelieten.
De eerste testen waren goed en hij mocht nog even op de weegschaal. 8,25 kilo schoon aan de haak, dat is bijna 1 kilo lichter dan vorige week. De medicijnen werden klaargemaakt en ik mag hem nu om de 4 uur de medicijnen voeren. 
Morgen krijg ik de uitslag van het bloedonderzoek, dit gaat op alles getest worden (nieren, lever en schildklier). Nog even afwachten dus hoe en wat. Jansen is nu een beetje suf van de medicijnen en heeft zijn plekje in de hoek weer opgezocht, waar hij lekker veel heeft gelegen. In de avond kwam hij gezellig boven kijken en bij ons liggen met veel geknuffel. Dat is in ieder geval een goed teken. 

Vorig jaar had ik al geschreven over de opnamens van Dr. Deen en aankomende maandag is het dan zover, we kunnen het eindresultaat gaan bekijken. Ik ben erg benieuwd hoe het is geworden en of we veel BV-ers (Bekende Vlielanders) gaan zien.


Dokter Deen, een tiendelige tv-serie van Omroep Max, speelt zich af op Vlieland, waar Monique van de Ven alias huisarts Maria Deen, praktijk aan huis heeft, compleet met apotheek en kleine operatiekamer. Maria staat haar patiënten met raad en daad bij, niet alleen in strikt medische zaken. Voor noodgevallen is er aan de wal een helikopter, maar die is niet altijd op tijd. Dan moet ze zelf doen wat ze kan.

Ook privé heeft ze het niet altijd makkelijk; ze is alleenstaand, heeft drie opgroeiende kinderen, een minnaar en een dementerende moeder.

De serie is geïnspireerd op columns – hij schreef er ook enkele voor Medisch Contact – van de inmiddels gepensioneerde Vlielandse huisarts John Deen, een begrip op het waddeneiland. Zijn voormalige praktijk is nu een winkel, maar was opnieuw ingericht, toen er op locatie werd gefilmd. HM



Maandag 30 januari is dus de eerste uitzending om 22.00 uur op NL1. Gaan jullie ook kijken?

P.s. Voor diegene die het niet mee hebben gekregen, ik kom ook een paar keer voorbij!!

Onze Jansen, een logge zwarte kater waar je alles mee kunt doen. Zachtjes aaien vindt hij prima, maar het ruwe werk vindt hij veel fijner. Afgelopen donderdag begon hij ineens met overgeven. Kan gebeuren, een haarballetje, dat gebeurt wel vaker, dus nog geen reden tot zorgen. Maar iedere keer als hij wat had gegeten kwam het er vervolgens uit, dat is natuurlijk niet de bedoeling.
We keken het een paar dagen aan en maandagavond belde ik de dierenarts op, omdat ik het niet meer vertrouwde. Na overleg kon ik op dinsdag medicijnen gaan halen bij de huisarts, maar de medicijnen waren niet op voorraad. Hierdoor kreeg ik andere medicijnen mee met dezelfde werking. 
Voer klaargemaakt, medicijnen er doorheen gedaan, Jansen rook....stak een middelvinger op....en liep weer aan. Oke, dit gaat lastig worden. Maar Jansen had honger en uiteindelijk nam hij dan toch maar een paar hapjes. Dit lag er dus na 5 minuten weer uit inclusief de medicijnen. In de avond nogmaals proberen, maar weer hetzelfde liedje. Woensdagochtend nog een keer proberen, maar helaas weer alles over de vloer. Ik belde de huisarts op om een afspraak te maken voor een injectie en kon om 11.30 uur al terecht. De injectie was zo gezet en we liepen weer naar huis. Eenmaal thuis kroop hij uit zijn bak en ging midden in de woonkamer liggen met een kwispelende staart. Na een half uurtje had hij weer eetlust en nam een paar brokjes.......jullie raden het vast.......het kwam er gewoon weer uit. Ik hoop dat het gaat aanslaan, anders hang ik vanavond weer aan de telefoon met de dierenarts om te kijken hoe en wat.
Het scheelt dat Jansen nu niet bepaald een magere kat is en ruim 8,5 kilo weegt, dus wat onsjes eraf is niet erg, hij kan het hebben!

UPDATE:
Het gaat nog steeds niet goed en heb de dierenarts weer gebeld. Zij is pas weer volgende week zaterdag op het eiland en dat duurt te lang. Nu had ik al in de planning dit weekend naar Brabant te gaan en Jansen gaat dus mee. Wordt een gezellige reis met een mauwende kat achter in de auto, op de boot hoop ik dat hij rustig blijft. Wordt dus vervolgd!

Ben ik WvdM, vergeet ik gewoon om te loggen! Dat is niet netjes van me, daarom nu maar een updeetje.

Afgelopen dagen was het een beetje een chaos op het werk in verband met zieken. Daardoor waren mijn werkdagen ook extra lang.
Vanaf donderdag loop ik zonder krukken en dat is nog even wennen. Het lopen gaat redelijk goed, maar mijn spieren zijn er nog niet helemaal blij mee. Die zijn al 3 maanden niet meer gewend aan lopen, dus protesteren regelmatig. In de ochtend gaat het goed, maar naar mate de dag vordert gaat het minder, maar hier moet ik gewoon even doorheen. In de avond lig ik dan ook heerlijk met mijn voetjes omhoog op de bank.

Vandaag heb ik bijna al het pc-werk wat was blijven liggen bij kunnen werken, wat inhield dat ik van 8.30-17.00 uur rustig op een stoel heb gezeten in de receptie en alle reserveringen heb ingeboekt, bevestigingen heb gemaakt en andere administratieve werkzaamheden.

Vanaf donderdagmiddag is onze Jansen ook erg zielig. Iedere keer als hij wat brokjes of zacht voer heeft gegeten moet hij overgeven. Hij mauwt ook heel zielig ondertussen. Hij heeft wel honger, maar er blijft weinig binnen. Het werd tijd dat ik de dierenarts maar eens ging raadplegen en dacht het antwoordapparaat te krijgen, maar de dierenarts nam op en we namen alles even door, morgen mag ik naar de huisarts om medicijnen te gaan halen in de hoop dat hij binnen 3 dagen opknapt en zijn voedsel binnen kan houden. Zo niet mag ik weer contact opnemen, maar ik hoop dat dat niet nodig is en dat de medicijnen snel zullen aanslaan.

Onlangs schreef ik al dat ik een canvas liet maken met enkele mooie foto's van de zeehonden rond Vlieland. 
Nadat ik de foto's had geupload en verstuurd had, kreeg ik het verzoek om de foto's nogmaals te sturen, want het was niet goed doorgekomen.
Ze maakten er een collage van en stuurde die digitaal naar me toe. 


Hier was ik niet zo tevreden mee, op de 2e foto rechtsboven moeten 3 grote grijze zeehonden en een jong zichtbaar zijn en dat is dus niet het geval.
Ik nummerde alle foto's en stuurde ze terug hoe ik het graag wil hebben en na enkele dagen kreeg ik het resultaat gemaild.


Nu is het nog even wachten tot hij gedrukt en verstuurd wordt, maar een mooi plekje gaat hij zeker krijgen!

Het is ons gelukt om onze vakantie uit te zoeken voor dit jaar.
Veel is voorbij gekomen, maar we hebben besloten om dit jaar weer naar Portugal te gaan.
We houden niet van drukte, dus dan valt er veel af en kom je weer snel bij het park waar we vorig jaar ook hebben gezeten.
Dit wordt het 3e jaar achter elkaar dat we naar Portugal gaan. We zijn er dus nog niet uitgekeken!
Vorig jaar zaten we in Alvor en al snel werd duidelijk dat we het hier zo enorm naar ons zin hebben gehad en dat we redelijk centraal zaten, dus de keuze om dit jaar daar weer naartoe te gaan was snel gemaakt.
Nu hopen dat de vluchttijden ook weer net zo gunstig zijn als vorig jaar.

 

Helmondse humor!
Helaas geen ondertiteling beschikbaar, maar wel mooie foto's van Helmond.

Er zijn nog meer filmpjes van de familie Klokgieters op youtube te vinden als je het leuk vindt.

Vrijdagmiddag kwamen mijn ouders weer even op Vlieland voor 1 nachtje. Wij moesten gewoon werken, maar hebben dan tussendoor wel tijd om gezamelijk te gaan eten.
Na de avondboot zijn we naar ons huis gegaan om de verhalen te horen van hun reis naar Kenia. Ook kregen we nog mooie souveniers vanuit Kenia.
We maakten het niet al te laat, want we mochten de volgende dag ook weer gewoon werken en voor mij was het extra vroeg, want ik ging voor het eerst in 3 maanden weer een ontbijtje lopen om te kijken of mijn knie dit al leuk vond. 
In slowmotion zorgde ik dat alles op de tafel kwam, maar het is gelukt en om 13 uur stopte ik met werken. 
Met mijn ouders gingen we naar het Badhuys om onder het genot van een lunch te genieten van de Noordzee en zijn mooie witte schuimkoppen. Daarna besloten we om nog een stukje door de duinen te fietsen. Eenmaal op de Postweg kwamen we Willem nog tegen die net een dode zeehond had geborgen.
Johan moest tot 19 uur werken, dus gezamelijk eten zat er niet in, maar wij zijn de beroerste niet en besloten bij het pannenkoekenhuis te gaan eten. Johan kreeg een pannenkoek bezorgd, dus hij hoefde niet op rantsoen. Het werd weer tijd voor mijn ouders om hun spullen te pakken en de boot op te gaan. Een kort, maar gezellig bezoekje!

Johan was vandaag vrij en ik mocht gaan hobbyen. Na een gesprek met mijn baas moest ik eigenlijk naar huis, maar omdat gisteren de computer kuren had ging ik toch maar even aan de slag. Om 12 uur kwam hij meldden dat ik toch echt naar huis moest gaan. Nog eventjes dit afmaken.....en dat.....maar ik beloofde op tijd te stoppen. Belde Johan op of hij zin had om mee te gaan lunchen en spraken af dat hij rond 13 uur in het hotel zou zijn. Bij binnenkomst kwam hij mijn baas tegen en kreeg opdracht om mij nu echt mee te gaan nemen. 
We besloten bij Zeezicht wat te gaan eten en genoten van het zicht op de Waddenzee en de zeehonden die regelmatig nieuwsgierig kwamen kijken. We besloten om mijn 2e kruk te gaan halen en lekker over de dijk heen te wandelen.
We genoten van de rust, de bijna spiegelgladde Waddenzee, de meeuwen en zeekoeten en de vergezichten. Het was zo helder dat we Harlingen, de afsluitdijk en Texel goed zag liggen. Na de stormen van afgelopen weken, waar we ook enorm van genieten, genieten we nu ook weer van de stilte.



Kunnen jullie ook zo genieten van de kleine dingen, die eigenlijk heel normaal zijn, maar waar je vaak geen tijd voor neemt?

Naar aanleiding van het logje van Danielle, hierbij mijn passies!

Zoals de rest van de Borsaties natuurlijk onze enige echte Leontine Marco!!
Maar daarnaast hebben Johan en ik de passie voor Disney. En niet de gewone beelden van Disney, maar de collectie van WDCC. Prachtige beelden met de hand gemaakt en geschilderd. Sommige zijn echte collectoritems, waarvan er maar 400 gemaakt zijn voor de gehele wereld. Andere zijn iets minder zeldzaam, maar dan wel weer gesigneerd door de maker. 



Verder heb ik nog een paar passies, waar ik geen keuze uit kan maken.
1) Fotograferen van alles wat los en vast zit, maar vooral de zeehonden rondom Vlieland
In eerder logjes is dit al uitgebreid naar voren gekomen en ik blijf gewoon lekker bezig met van alles vast te leggen op de gevoelige plaat. Soms word ik gevraagd voor een speciale opdracht, andere keren ben ik toevallig op het juiste moment op de juiste plek met camera. Maar de natuur vastleggen blijf ik toch het leukste vinden.


 
2) Muziek maken
Vroeger ja zo oud ben ik al hahaha speelde ik dwarsfluit en piccolo bij de Koninklijke Harmonie Deurne. Toen ik ging studeren heb ik dit helaas op een klein pitje gezet en speelde alleen nog maar als ik daar zin in had. Ik denk dat ik ongeveer 15 jaar niet actief bezig ben geweest om zelf muziek te maken, maar toch bleef het kriebelen. Eenmaal op Vlieland aangespoeld kreeg ik weer enorm veel zin om te gaan beginnen. Ik meldde me aan bij de fanfare, maar een dwarsfluit/piccolo konden ze niet gebruiken, maar wel een saxofonist. Dus dan maar een saxofoon aan de nek hangen en proberen hier geluid uit te gaan krijgen. Na wat oefenen kreeg ik er geluid uit, maar niet zoals ik wilde en besloot 1 keer naar de dirigent toe te gaan om te kijken wat ik "fout" deed. Bleek het riet wat ik had niet lekker in de mond te liggen, dus een ander riet en ik speelde zonder moeite van alles weg. 
Ook kreeg ik een leerling die heel graag dwarsfluit wilde leren spelen en dat is dan wel erg leuk om iemand die ook een passie heeft hierin te kunnen begeleiden.



3) Werken in het hotel.
Na 7 jaar studie aan de hotelschool met 3 diploma's was ik klaargestoomd voor de horeca, wat ik al vanaf de 6e klas (groep 8 nu) lagere school wilde gaan doen. Helaas na 10 maanden werd ik door een stom hockewedstrijdje afgekeurd voor de horeca en kwam ik 1 jaar en 2 maanden thuis te zitten. Na hard werken om weer op de been te komen bleek de horeca voor mij niet meer haalbaar. Maar na 9 jaar heb ik de ideale baan gevonden hier op Vlieland. In het begin ontbijt en receptie en inmiddels is dit Front Office en ontbijt geworden. Mijn passie ligt ook in het hotel. Ervoor zorgen dat de gasten het naar hun zin hebben, problemen zo snel mogelijk oplossen als die zich voordoen en het regelen van allerlei zaken. De verantwoordelijkheid krijgen voor veel dingen wat niet altijd prettig is. Je kunt het ipv passie ook zien als work-aholic, maar als je iets niet meer kunt en het daarna op aangepaste wijze wel weer kunt doen, dan geniet je daar volop van en ga je ervoor.

Ik ben ook erg benieuwd naar jullie passie(s), maken jullie er weer een logje over?

Op maandagmiddag mocht ik me melden bij de fysio voor mijn knie. De eerste dag dat ik zonder krukken op pad ging. Ik hoopte dat ik weer een stuk op de loopband mocht, maar nee, we gingen iets anders proberen, namelijk de trampoline. Niet mijn favoriete ding, terwijl ik vroeger trampoline heb gesprongen, maar dan was het aanloop nemen, trampoline gebruiken voor leuke draaiingen over kasten en andere opstakels. Nu moest ik op een kleine trampoline gaan staan en een loopbeweging gaan doen. Na 5 minuten had ik eindelijk door en ging het behoorlijk goed. Nadat ik afstapte had ik wel een knikkende en zwabberende knie, maar ach dat zou wel over gaan. Mijn knie bleef zwabberen en in de avond kreeg ik weer enorm veel pijn, wat op dinsdag overging in spierpijn. Ik vervloekte mijn therapeut natuurlijk, want dit is niet wat ik wilde en mocht beide krukken weer ter hand nemen. 

We hadden besloten om dinsdag even naar de wal te gaan om informatie op te gaan vragen voor onze vakantie. Natuurlijk wordt zo'n uitstapje direct gecombineerd met de hoognodige boodschappen die hier niet makkelijk verkrijgbaar zijn.
Op de boot en in de trein maken we altijd een lijstje met wat we niet moeten vergeten te halen, als je dan aan de wal bent moet je hier natuurlijk ook gebruik van maken.
Eenmaal aangekomen in Leeuwarden liepen we direct door naar het reisburo waar we de info kregen die we wilden. Het lijstje wordt daarna ter hand genomen en lopen we winkels in en uit om zo alles bij elkaar te shoppen. Van al dat shoppen krijg je dorst en honger, dus La Place wordt dan tussendoor ook even aangedaan om het vochtgehalte aan te vullen.
Door ons lijstje hebben altijd nog veel tijd over en wordt er nog een beetje doelloos rondgelopen in de stad om dan toch maar te besluiten de trein terug te nemen naar Harlingen Haven.

Om half 5 waren we alweer in Harlingen Haven en daar wordt dan nog even de Albert Heijn aangedaan voor enkele boodschappen. Natuurlijk nog zeeën van tijd over en na een wandeling door de winkelstraat, nog wat lekkers en leuks meenemen voor de katten, keer je terug naar de terminal van Doeksen en plof je neer in het café waar je nog tot 18.45 uur mag wachten tot je de boot op kunt. Een andere eilander ploft er gezellig bij en al kletsend komen we erachter dat ze wel erg graag wil gaan twitteren, maar eigenlijk niet weet hoe en wat. Het internet werkte niet in het café, dus we moesten even wachten tot we op de boot konden.
Eenmaal op de boot kom ik mijn therapeut tegen en die heb ik dus ook direct getackeld. Ze had het al wel verwacht, maar niet gehoopt. Donderdag zullen we het rustiger aan gaan doen heeft ze beloofd.
Johan ging Twitter uitleggen zoals beloofd en Facebook werd ook nog even geregistreerd en uitgelegd. Voor we het wisten was de reis van 1,5 uur al voorbij. Dat is dan weer het voordeel van een bootreis, je kunt nog eens iets doen. 
Rond 20.45 uur ben je dan thuis en in een sneltreinvaart wordt dan de trolley leeg gehaald en opgeruimd. Katten worden geknuffeld en dan ploffen we moe maar voldaan op de bank.

Zo ziet een dagje naar de wal gaan er ongeveer uit voor ons. Even in de "stresswereld" en zodra je weer op de boot zit ben je weer "Zen" en heb je de rust weer direct te pakken. De enige stress die wij kennen op zo'n dag is de laatste boot niet missen.....dus een timer wordt er wel gezet, zodat je op tijd de trein neemt en niet te laat komt en de boot voor je neus ziet wegvaren.